To Metro Last Light είναι ένας τίτλος που κατάφερε να βγει στην επιφάνεια με τα χίλια ζόρια, ειδικά προς τα τελευταία στάδια της ανάπτυξής του. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από το κλείσιμο της THQ και το πούλημα των εταιριών που είχε στην κατοχή της. Μια από αυτές ήταν η 4A, που εξαγοράστηκε από την θυγατρική εταιρεία της Deep Silver, την Koch Media. To ότι κυκλοφόρησε το εν λόγο παιχνίδι ήταν ένας άθλος, καθώς οι συνθήκες εργασίας στο κτήριο που δούλευαν τα μέλη της 4Α ήταν άθλιες, με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλές δυσκολίες και καθυστερήσεις. Η απουσία παροχής σταθερού ηλεκτρικού ρεύματος και οι έλλειψη σε υπολογιστές νέας τεχνολογίας ήταν από τις λίγες δυσκολίες, που αντιμετώπισαν οι άνθρωποι της εταιρείας. Επίσης το budget που είχε διαθέσιμο η ομάδα της 4Α, ήταν ελάχιστο και δεν ξεπερνούσε ούτε το ένα δέκατο από αυτό που είχαν οι ανταγωνιστές τους. Σύμφωνα με δηλώσεις του καλλιτεχνικού διευθυντή της εταιρείας, Andrew Prokhorov, ο χρόνος που είχαν για να δημιουργήσουν το Last Light ήταν πολύ λίγος και υπήρχε παράλληλα πίεση από την THQ για την προσθήκη multiplayer.
Όπως επισήμανε ο Andrew, αυτή η ιδέα απορρίφθηκε από την πρώτη κιόλας στιγμή καθώς ήθελαν να επικεντρωθούν στην κύρια campaign όσο το δυνατό περισσότερο. Κατά την γνώμη μου η επιλογή αυτή ήταν απόλυτα σωστή, γιατί αν οι δημιουργοί σπαταλούσαν πολύτιμο χρόνο ώστε να φτιάξουν το multiplayer, τότε σίγουρα το παιχνίδι δεν θα ήταν σε τόσο υψηλά επίπεδα όσο είναι τώρα. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε αυτούς τους ανθρώπους που πραγματικά οι προσπάθεια που κατέβαλαν ήταν τεράστια, ώστε να μας δώσουν για ακόμα μια φορά έναν εξαιρετικό τίτλο. Διαβάστε το Review για να καταλάβετε τι κάνει το Metro Last Light, έναν από τους καλύτερους και πιο ατμοσφαιρικούς τίτλους της χρονιάς.
 |
| Τοπία που κόβουν την ανάσα... |
Το Metro Last Light όπως και ο προκάτοχος του Metro 2033, βασίζονται στο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα Dmitry Glukhovsky, που μέσα από το δημιούργημα του κατάφερε να μας παρουσιάσει έναν μοναδικό κόσμο που δεν έχουμε ξαναδεί. Μετά από έναν πυρηνικό πόλεμο οι λιγοστοί κάτοικοι της Μόσχας βρήκαν καταφύγιο στα τούνελ του Μετρό ώστε να γλιτώσουν από τα φονικά αέρια, την ραδιενέργεια αλλά και τους μεταλλαγμένους που υπάρχουν στην επιφάνεια. Οι σταθμοί έγιναν σαν πόλης κράτη που η κάθε μια έχει της δικές της ανάγκες και συμφέροντα. Με το πέρασμα του χρόνου δημιουργήθηκαν εκτός από τους Bandits και άλλες μικρές οργανώσεις, δύο μεγάλες φατρίες που πολεμάνε μεταξύ τους χωρίς έλεος, για την κυριαρχία του Μετρό. Αυτές είναι οι Reds και οι Nazis, που με τις μακροχρόνιες συγκρούσεις τους δημιούργησαν πολλά προβλήματα και πολλές καταστροφές που επηρέασαν κυρίως τους ουδέτερους σταθμούς. Στο Metro Last Light αναλαμβάνουμε ξανά το ρόλο του Artyom, που κλείνετε για ακόμα μια φόρα να σώσει την ανθρωπότητα από την φαινομενικά αναπόφευκτη αυτοκαταστροφή της. Όπως και στο Metro 2033 μπορούμε να μαζέψουμε έναν αριθμό πόντων κάνοντας καλές πράξεις, όπως το να μην σκοτώνουμε ανθρώπους και εξερευνώντας των χώρο. Μαζεύοντας αρκετούς από αυτούς μπορούμε να ξεκλειδώσουμε το “καλό” τέλος που θα έχει η ιστορία, ενώ εάν δεν ανακαλύψουμε αρκετούς, θα έχουμε το “άσχημο” τέλος.
 |
| Μια τελευταία αγκαλιά... |
Το Last Light είναι η συνέχεια του άσχημου τέλους του προηγούμενου παιχνιδιού και μας τοποθετεί έναν χρόνο αργότερα από την καταστροφή των Dark Ones. Ο Artyom έχει μπει στην ομάδα των Spartan Rangers, που αποτελείτε από τους καλύτερους μαχητές του Μετρό και είναι ορκισμένοι να το προστατεύσουνε με κάθε κόστος τόσο από εξωτερική και εγχώρια απειλή. Ο Artyom παρ όλους τους άθλους και τις καλές πράξεις που έχει κάνει όλο αυτό το διάστημα, στοιχειώνετε από τρομερούς εφιάλτες από την λάθος επιλογή που είχε κάνει στο παρελθόν, καταστρέφοντας την αποικία των Dark Ones. Όμως μαθεύεται ότι ένας από αυτούς ζει ακόμα και έτσι ανατίθενται στον Artyom, η αποστολή να τον βρει και να τον εξουδετερώσει. Φυσικά, δεν αργούν να πάνε όλα στραβά αφού την ώρα που τον βρίσκει του μεταφέρει ένα όραμα που τους αφήνει και τους δύο αναίσθητους. O ήρωας μας ξυπνάει σαν αιχμάλωτος των Nazis και γρήγορα μαθαίνει ότι ο Dark One έχει απαχθεί και ότι έχει πουληθεί σε κάποιον άγνωστο. Από αυτήν την στιγμή ξεκινάει το μεγάλο ταξίδι του Artyom για να βρει τον τελευταίο Dark One αλλά και να σώσει την ανθρωπότητα. Η ιστορία πολύ καλή καθώς είναι πιο προσωπική, με τον Artyom να προσπαθεί να διορθώσει τα λάθη που έκανε έτσι ώστε να βρει την κάθαρση και την ηρεμία. Να επισημάνουμε, ότι η ιστορία του Metro Last Light είναι καινούρια και δεν βασίζετε σε κάποιο από τα βιβλία του Dmitry Glukhovsky όπως το Metro 2034.
 |
| Κουραστήκατε να πολεμάτε μεταλλαγμένα τέρατα; Καθίστε αναπαυτικά και δείτε μια παράσταση! Ακόμα και οι Rangers χρειάζονται καμιά φορά ξεκούραση... |
Το Metro Last Light μπορεί να φαίνεται αρχικά σαν ένα συνηθισμένο first person shooter, σύντομα όμως θα ανακαλύψετε ότι ξεφεύγει από αυτήν την ρηχή και μονότονη λογική του "εξοντώνω ότι κινείτε" και μας κάνει να ενδιαφερθούμε για την πλοκή και τον κόσμο του. Οι σταθμοί που επισκεπτόμαστε στο παιχνίδι είναι εξαιρετικά σχεδιασμένοι, ζωντανοί και o καθένας διαφορετικός από τον άλλον. Θα δείτε ανθρώπους να δουλεύουν, να συζητάνε, να μαλώνουν, παιδιά να παίζουν μόνα τους ή και μεταξύ τους. Οι άνθρωποι της 4Α έχουν κάνει καταπληκτική δουλειά καταφέρνοντας να μας παρουσιάσουν την ψευδαίσθηση ενός ρεαλιστικού και ζωντανού κόσμου, όπου ο κάθε NPC που συναντάμε έχει κάποιο μικρό ή μεγάλο ρόλο να παίξει.
Ο παίκτης μπορεί να εξερευνήσει τους σταθμούς σπιθαμή προς σπιθαμή και ανακαλύψει καινούρια πράγματα για τον κόσμο. Υπάρχουν επίσης και διάφορες δραστηριότητες που μπορούμε να λάβουμε μέρος όπως το να πάμε σε ένα shooting range και να πυροβολήσουμε όσα περισσότερα ποντίκια γίνετε για μεγαλύτερο κέρδος! Υπάρχουν βέβαια και διάφορα πράγματα που μπορούμε να δούμε ή να ανακαλύψουμε, όπως το να ακούσουμε τις διάφορες συζητήσεις που γίνονται ανάμεσα στους ανθρώπους, ώστε να μάθουμε περισσότερα για τον κόσμο και τα γεγονότα που έχουν γίνει. Μπορεί όλο αυτό να σας φαίνεται αυτό ότι ρίχνει την δράση και την ένταση που εν μέρη είναι αλήθεια. Όμως κατά την γνώμη μου αν προσπαθήσετε να το περάσετε βιαστικά και γρήγορα τότε έχετε χάσει το μισό παιχνίδι, μην βλέποντας όλα αυτά που έχει να προσφέρει.
 |
| Welcome to Moscow... Post Apocalyptic Moscow... |
Οι μάχες του παιχνιδιού είναι διασκεδαστικές και φανερά βελτιωμένες σε σχέση με τον προκάτοχο του. Οι εχθροί σας και κυρίως οι μεταλλαγμένοι είναι πολυάριθμοι και θέλουν διαφορετικές τεχνικές για να τους σκοτώσετε. Η μεγαλύτερη αλλαγή που έχει γίνει είναι αυτή του stealth καθώς έχει αλλάξει προς το καλύτερο κατά έναν μεγάλο βαθμό. Εκτός από το να σπάσετε λάμπες ή φώτα, μπορείτε να κατεβάσετε ασφάλειες ώστε να δημιουργήσετε αρκετό σκοτάδι για να κρυφτείτε και να αιφνιδιάσετε τους εχθρούς σας. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργείστε αντιπερισπασμούς όπως το να αγγίξετε τις χορδές μια κιθάρας, ώστε να τους παγιδεύεστε και να τους κάνετε να έρθουν προς το μέρος σας. Όταν πλησιάσετε πολύ κοντά τους, μπορείτε να τους σκοτώσετε ή να τους αναισθητοποιήσετε χρησιμοποιώντας το μαχαίρι σας. Αυτή η τακτική προτείνετε όταν αντιμετωπίζετε εχθρικές ομάδες ανθρώπων, καθώς μπορείτε να εξοικονομήσετε πολλά πυρομαχικά. Φυσικά, αν δεν είστε και πολύ του stealth δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα καθώς το Metro Last Light έχει έναν αριθμό από handmade όπλα, που θα σας βοηθήσουν να σπείρετε τον όλεθρο σε ανθρώπους αλλά και μεταλλαγμένους. Όπως και στα περισσότερα fps τα όπλα χωρίζονται σε rifles, shotguns και σε snipers. Μπορεί να μην υπάρχουν πολλά σε κάθε κατηγορία, όμως το κάθε ένα από αυτά είναι μοναδικό και έχει τα δικά του αρνητικά και θετικά
.
.
 |
| Ένα από τα τέρατα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε. |
Ένα καλό παράδειγμα είναι το Bastard gun, ένα rifle που μπορεί να υπερθερμάνετε γρήγορα και να μην έχει καλό στόχο, αλλά έχει αρκετή δύναμη ώστε να εξαλείψει μια μεγάλη εχθρική ομάδα με ευκολία. Επίσης υπάρχουν και τα Pneumatic snipers που δουλεύουν με τον αέρα και μπορεί να σας φανούν πολύ χρήσιμα καθώς είναι αθόρυβα. Η κατηγορία όμως όπλου που ξεχωρίζει από την πρώτη κιόλας στιγμή, δεν είναι άλλη από την shotgun, καθώς δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για να βγάζετε από την μέση μεταλλαγμένους με ευκολία. Θέλει όμως προσοχή καθώς ο μεγάλος χρόνος που θέλετε για να κάνετε reload μπορεί να αποδειχθεί θανάσιμος. Ο Artyom εκτός από τα 3 βασικά όπλα που μπορεί να κουβαλήσει έχει επίσης έναν αριθμό από δυναμίτες αλλά και throwing knifes που είναι κατάλληλα για την stealth τακτική.
Φυσικά από το παιχνίδι δεν θα μπορούσε να λείπει η μάσκα αερίου, που μας προφυλάσσει από τα φονικά αέρια της επιφάνειας. Όσο περισσότερο χρόνο περνάμε όμως τόσο θολώνει η μάσκα μας και πολλές φορές βρομίζει και πρέπει να την καθαρίσουμε. Αυτό θα πει ρεαλισμός! Για να λειτουργήσει η μάσκα μας χρειάζεστε φιλτράκια που πρέπει να αλλάζονται συχνά, αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος να πάθουμε ασφυξία και να πεθάνουμε. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού θα συναντήσετε διάφορους έμπορους που μπορείτε να αγοράσετε πυρομαχικά, φιλτράκια, δυναμίτες, throwing knifes και όπλα. Για τα όπλα μπορείτε να αγοράσετε attachments για να τα αναβαθμίσετε βάζοντας τους scopes, σιγαστήρες αλλά και extra ammo. Αν η υγεία σας είναι χαμηλή μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα med kits που έχει μαζί του ο Artyom έτσι ώστε να την αναπυρώσετε. Τέλος να επισημάνουμε, ότι μπορείτε να δείτε την κατεύθυνση που πρέπει να πάτε με μια πυξίδα που είναι τοποθετημένη πάνω στο journal του Artyom, αλλά και να χρησιμοποιήσετε τον αναπτήρα σας για να κάψετε τους ιστούς αράχνης που σας καθυστερούν.
 |
| Οι σταθμοί του Metro Last light είναι πιο ζωντανοί από ποτέ. |
Ο τεχνικός τομέας του Metro Last Light είναι
άρτιος από σχεδόν κάθε άποψη. Η 4Α engine που χρησιμοποιήτε κάνει θαύματα,
παρουσιάζοντας μας μια καταπληκτική ατμόσφαιρα που δύσκολα έχουμε ξαναδεί σε
παιχνίδι. Ειδικά οι σκιές και οι φωτισμοί κλέβουν την παράσταση δημιουργώντας
έτσι μια οπτική πανδαισία. Τα textures
που στολίζουν το παιχνίδι είναι υψηλής ανάλυσης ενισχύοντας έτσι τον ρεαλισμό
στο έπακρο. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι καλοσχεδιασμένα , “ζωντανά” και με
φυσικές κινήσεις, αντιδρώντας όμορφα στον χώρο στον οποίο βρίσκονται. Το μόνο
πρόβλημα που εντόπισα είναι το κάκιστο lip-sync των χαρακτήρων, που όταν μιλάνε το στόμα και η φωνή είναι
τελείως ασυγχρόνιστα με αποτέλεσμα, όταν υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες στο χώρο με
δυσκολία ξεχωρίζεις ποιος μιλά και ποιος όχι. Η A.I σαφώς θα μπορούσε να ήταν καλύτερη
καθώς πολλές φορές ακόμα και αν στεκόσουν δίπλα από έναν εχθρό σπάνια σε
παρατηρούσε, οπότε μπορούσες να τον βγάλεις από την μέση χωρίς καμιά δυσκολία.
 |
| Mayday! Mayday! |
Ο ήχος είναι επίσης σε πολύ υψηλά επίπεδα περιλαμβάνοντας μια όμορφη ποικιλία μουσικών κομματιών, που μας συνοδεύουν κατά την διάρκεια του ταξιδιού μας. Εκεί που όμως δίνει ρέστα ο ήχος, είναι στα φυσικά ακούσματα όπως είναι ο ήχος της βροχής και του σίδερου που τρίζει. Δεν πρέπει να παραλείψουμε και τις ανατριχιαστικές κραυγές που βγάζουν τα μεταλλαγμένα ζώα που μόλις τις ακούς ένα συναίσθημα φόβου σε περιβάλει. Τα περισσότερα voice-over είναι αρκετά καλά με την χαρακτηριστική βαριά Ρωσική προφορά, ενώ άλλα όπως του Miller (ο αρχηγός των Spartan Rangers) είναι μέτρια. Το Last Light είναι ξεκάθαρα ένα πολύ βαρύ παιχνίδι που μπορεί να γονατίσει εύκολα και τα ποιο δυνατά συστήματα. Στην κυκλοφορία του υπήρχαν πολλά προβλήματα συμβατότητας με τις κάρτες γραφικών της AMD. Οπότε τις πρώτες μέρες που το προμηθεύτηκα ήταν σχεδόν unplayable γιατί ακόμα και στο χαμηλότερο επίπεδο των γραφικών, οι επιδόσεις του συστήματος μου ήταν τραγικές.
Ευτυχώς σχετικά γρήγορα κυκλοφόρησε το αντίστοιχο update που έφτιαξε τα πράγματα και μπόρεσα να το παίξω. Στο παρακάτω σύστημα που το έτρεξα με την ποιότητα των γραφικών στο High, με απενεργοποιημένο το antialiasing και με motion blur και tessellation στο normal, κατάφερα μια ικανοποιητική απόδοση τις τάξης 40-50 fps μέσο όρο. Φυσικά τα πολυάριθμα frame drops δεν μπορούσαν να τα αποφευχθούν πέφτοντας συνήθως μέχρι και τα 20 fps. Πιστεύω ότι οι περιοχές του παιχνιδιού είναι ίσως από τις πιο καλοσχεδιασμένες που έχω δει ποτέ σε παιχνίδι. Από τα ανατριχιαστικά τούνελ του Μετρό μέχρι τους αηδιαστικούς βάλτους και τους κατοικημένους σταθμούς, τα πάντα είναι τέλεια σχεδιασμένα με τίποτα σχεδόν να έχει αφεθεί στην τύχη.
 |
| Give them hell! |
To Metro Last Light ήταν πραγματικά ένα εκπληκτικό παιχνίδι, που παρά τις δυσκολίες που είχε η ανάπτυξη του τα κατάφερε περίφημα και είναι ένας άξιος τίτλος, συνεχίζοντας έτσι δυναμικά το franchise. Μπορεί σαν first person shooter να μην εφευρίσκει τον τροχό, έχει όμως την δικιά του προσωπικότητα και σε απορρόφα στον κόσμο του και στην ιστορία του σαν λίγα παιχνίδια. Σίγουρα θέλει κάποιες βελτιώσεις όπως μια ποιο έξυπνη Α.Ι και καλύτερο lip-sync. Με το που αρχίσετε όμως το παιχνίδι αυτά προβλήματα ξεχνιούνται στην στιγμή και δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα στο να το απολαύσετε. Ίσως θα παρατηρήσατε διαβάζοντας αυτό το review ότι εκτός από τις screens που έχω βάλει, δεν εμβαθύνω σχεδόν καθόλου στο να περιγράψω τις περιοχές, τα τέρατα και τους χαρακτήρες που συναντάμε κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Ο λόγος που το έκανα είναι επειδή πιστεύω ότι το Last Light είναι μια μοναδική εμπειρία, που πρέπει να την ζήσετε χωρίς να σας προϊδεάζει κάποιος για το τι θα δείτε ή τι θα συναντήσετε. Στην τελική, το Metro Last Light είναι ένα μαγικό ταξίδι διάρκειας δέκα περίπου ωρών και αξίζει το κάθε ευρώ που θα δώσετε για αυτό. Μπορείτε να βρείτε τόσο σε retail όσο και ψηφιακή μορφή, από 30 έως 50 ευρώ. Ζήστε το!
Info:
-Έκδοση: Deep Silver
-Είδος: First Person Shooter
-Ανάπτυξη: 4A Games
-Τιμή: 30 έως 50 €
-Multiplayer: Όχι
-Επίσημο site: www.enterthemetro.com
-Ελάχιστες απαιτήσεις: Windows: XP (32-bit), Vista, 7 or 8 / CPU 2.2 GHz Dual Core e.g Intel Core 2 Duo / RAM: 2GB / Hard Disc Space: 7.5 GB / Direct X: 9.0c / Graphics Card: Direct 9, Shader Model 3 compliant e.g NVIDIA GTS 250 (or AMD equivalent e.g HD Radeon 4000 series or higher
To τρέξαμε σε:
CPU Intel Core i3-2120 3,33GHz
8GB RAM DDR3
ATI Radeon HD7870
Windows 8 64-bit
© www.pc-maniacs.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου