PC Maniacs - Gaming news and reviews: Slender: The Arrival Review - Μήπως πρέπει να φοβάστε το σκοτάδι;

Όλα ξεκίνησαν με το Slender: The eight pages. Ένα απλό παιχνίδι που έπρεπε να μαζέψεις μέσα στο δάσος 8 σελίδες, χωρίς όμως να σε βρει ο Slender Man. Η έκδοση του παιχνιδιού ουσιαστικά ποτέ δεν τελειοποιήθηκε, αλλά πρόσφερε κάτι πρωτόγνωρο, κάτι διαφορετικό, κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Όποιος έπαιξε το Slender: The eight pages σίγουρα φοβήθηκε, αγχώθηκε και ταυτόχρονα πατούσε το Esc όποτε του ήταν αδύνατο να αντιμετωπίσει τον Slender Man (Χωρίς να γίνεται κάτι φυσικά!). Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Slender Man είναι ένα άυλο, ψηλόλιγνο ον, χωρίς πρόσωπο που σε καταδιώκει κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Αυτό το μοναδικό αίσθημα του πρώτου παιχνιδιού μεταφέρθηκε και στο δεύτερο Slender, όπου με τη βοήθεια της Blue Isle Studios και τον πιο ρεαλιστικών γραφικών, η μεταφορά αυτή έγινε με επιτυχία. Αντίθετα με το πρώτο παιχνίδι, το Slender: The Arrival έχει πέντε κεφάλαια όπου το ένα από αυτά είναι να μαζέψετε τις 8 σελίδες ενώ τα υπόλοιπα πρέπει να τα παίξετε για να μην πετάξουμε spoilers σχετικά με την πλοκή του παιχνιδιού!

χμμ.. δεν θυμίζει καθόλου.. θρίλερ!

Η αλήθεια είναι ότι το gameplay είναι πολύ απλοποιημένο καθώς μόνο κινήστε και τρέχετε με το φακό σας αναμμένο. Δεν διαφέρει πολύ από το πρώτο παιχνίδι σε αυτό το κομμάτι. Σκοπός σας λοιπόν είναι να αποφύγετε το Slender Man και σε κάθε κεφάλαιο να φτάσετε στον στόχο σας. Το πρώτο θετικό κομμάτι του παιχνιδιού είναι ότι παραμένει original αλλά δεν είναι πλέον free και κοστίζει λίγο παραπάνω από 7€ στην official σελίδα του παιχνιδιού. Όσοι το προ-παράγγειλαν, δέχθηκαν δωρεάν είσοδο στη Beta και τους κόστισε κοντά στα 5€. Φυσικά το θέμα είναι ότι το παιχνίδι δεν κρατάει πολύ, περίπου 1- 1μισή ώρα κατά μέσο όρο, ενώ στην καλύτερη περίπτωση αν μαζέψετε όλα τα στοιχεία θα σας δώσει +μισή ωρίτσα. Αυτό που σώζει λίγο τη κατάσταση είναι το replaybility του, καθώς τα αντικείμενα δεν βρίσκονται πάντα στις ίδιες θέσεις, αλλά μετά από ένα σημείο επανάληψης της κάθε πίστας δεν θα σας κρατάει πλέον σε αγωνία. Επίσης τελειώνοντας το παιχνίδι ξεκλειδώνετε το Hardcore Mode που τα πράγματα γίνονται σαφώς πιο ζόρικα. Η αγορά του, αν θέλετε πράγματι να φοβηθείτε, πρέπει να γίνει με κλειστά μάτια. Αν από την άλλη θέλετε κάτι παραπάνω το The Arrival δεν έχει να το δώσει. Όσοι το παίξουν όμως πρέπει να ετοιμαστούν για την/τις δυσκολότερη/ες ώρα/ες της ζωής τους και έναν από τους μεγαλύτερους τρόμους, μετά το Amnesia.

Μία από τις 8 σελίδες του δεύτερου Chapter

Tο παιχνίδι ξεκινάει με την πρωταγωνίστρια (που χειριζόμαστε εμείς) και πάμε να συναντήσουμε την φίλη μας Kate, όπου βρίσκεται στο εξοχικό της για να το πουλήσει. Τα πράγματα είναι απλά καθώς περπατάμε ένα όμορφο απογευματάκι μέσα από το δάσος για να πάμε στο σπίτι. Κανονικά θα πηγαίναμε με το αμάξι, αλλά ένας κορμός μας έκοψε το δρόμο. Καθώς φτάνουμε στο σπίτι δεν βλέπουμε κανέναν εκεί, πέρα από διάφορα παράξενα σύμβολα στους τοίχους, και σημειώσεις όπου προσπαθούν να βάλουν τα πράγματα σε μία σειρά. Καθώς νυχτώνει το μοναδικό όπλο που βρίσκουμε είναι ένας φακός και το μέσω μετάδοσης δεν είναι τα μάτια της κοπέλας, αλλά η κάμερα που κρατάει. Το παιχνίδι είναι καθαρά First Person. Τα πάντα γίνονται για να αποφύγουμε το κακό, δεν πολεμάμε κάτι αλλά μόνο τρέχουμε να ξεφύγουμε ενώ ταυτόχρονα πρέπει να ολοκληρώσουμε και τον σκοπό μας, όπου είναι διαφορετικός σε κάθε chapter. Μαζεύοντας τις σημειώσεις, τις εικόνες και τα σχετικά έντυπα θα καταλάβετε την μίνι συγκλονιστική ιστορία του παιχνιδιού. Είναι λίγο δυσνόητο αλλά, αν το καταλάβετε σωστά, πρόκειται για μία άκρως παράξενη ιστορία τρόμου!

Αυτή τη φορά δεν περιοριζόμαστε μόνο στο δάσος...

Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι πολύ όμορφα και βασισμένα στην Unity. Το παράξενο είναι ότι ενώ τις χαμηλές σχετικά απαιτήσεις μπορεί κανείς να νιώσει το game πιο βαρύ από ότι θα έπρεπε. Απενεργοποιώντας το Vsync όμως θα γλυτώσετε αρκετά fps. Παρόλα αυτά δημιουργούν μία εκπληκτική και ταυτόχρονα, τρομακτική ατμόσφαιρα που ταιριάζει απόλυτα με το υπόλοιπο game. Ο ήχος για άλλη μια φορά παίζει κύριο ρόλο κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Σίγουρα σαν horror game καταφέρνει να ανατριχιάσει τον παίκτη (Παίκτης στα horror games θεωρείται αυτός που παίζει με ανοιχτά ηχεία!) και να τον βάλει στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Όσοι έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας καλύτερα να μην παίξουν το νέο Slender, κανενός δεν του λείπει ένα δεύτερο έμφραγμα, σωστά; To πιο δυνατό κομμάτι του παιχνιδιού είναι ο ψυχολογικός πόλεμος ή αλλιώς η απομόνωση, ο φόβος, η έχθρα, το σκοτάδι... Αν πραγματικά θέλετε να βιώσετε μία αξέχαστη εμπειρία που θα σας ακολουθήσει και το βράδυ στο κρεβάτι ή στο δρόμο προς το σπίτι, το Slender: The Arrival προσφέρει αυτήν ακριβώς την εμπειρία. Δεν έχω ξανά παίξει κάτι πιο τρομακτικό! Μόνο το ότι αναγκαστικά το παίζω απόγευμα με ανοιχτά τα φώτα και ανοιχτή την εξώπορτα σημαίνει ότι.. τα πράγματα είναι όπως δεν θα ήθελα να είναι. Το συγκλονιστικό σε αυτό το παιχνίδι είναι ότι σε βάζει στη θέση ενός πρωταγωνιστή και είναι σαν να παίζεις σε πραγματική ταινία τρόμου. Θα μπορούσε άνετα να γίνει ταινία και να βασιστεί στο παιχνίδι, είναι κινηματογραφικά τρομακτικό.

Παραπάνω πράγματα δεν μπορούμε να πούμε για το εν λόγο παιχνίδι καθώς είναι είδη μικρό και οτιδήποτε παραπάνω θα χαρακτηριστεί σαν spoiler. Αν θέλετε να νιώσετε κοντά δύο ώρες τρόμου και αγωνίας μέχρι το κόκκαλο, τότε παίξτε το... Αλλά θα το μετανιώσετε...